Οι τοποθετήσεις

Άπαντες ζήτησαν, όπως αναμενόταν, την άρση της ασυλίας τους και στις σύντομες ομιλίες τους υποστήριξαν ότι δεν έπραξαν παρανομία αλλά μετέφεραν στην τότε διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ νόμιμα αιτήματα πολιτών, οι οποίοι είχαν μπλέξει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.

Οι περισσότεροι επισήμαναν ότι αυτό ακριβώς απαιτεί το λειτούργημα του βουλευτή, ο οποίος, όπως είπαν, δεν πρέπει να μένει κλεισμένος στους τοίχους του Κοινοβουλίου αλλά να παρεμβαίνει υπέρ πολιτών που αδικούνται.

«Η μεταφορά αιτημάτων πολιτών είναι πολιτική δραστηριότητα», είπε ο Νότης Μηταράκης, ενώ ο Χρήστος Μπουκώρος, απευθυνόμενος στο θυμικό των βουλευτών, έκανε την πρόβλεψη ότι με τον καταιγιστικό ρυθμό των δικογραφιών «όλοι θα βρεθούμε σε αυτή τη θέση, να ζητάμε την άρση της ασυλίας μας».

Ο Κώστας Καραμανλής, επιπλέον, υποστήριξε ότι «δεν κρίνομαι για τη δουλειά μου αλλά επειδή φέρω ένα συγκεκριμένο επώνυμο», με την προσθήκη, «Κάποιοι αμφισβητούν ολόκληρη την παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή».

Ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος, δε, απάντησε στο επιχείρημα ότι ο μεσάζων βουλευτής ωφελείται όχι χρηματικά αλλά με τον σταυρό προτίμησης από τους ωφελημένους ψηφοφόρους: «Ο σταυρός προτίμησης θεωρείται αμοιβή, δόλος, αλλά η διαδικασία που οδηγεί σε αυτή τη συναλλαγή λέγεται ‘εκλογές’», είπε, δεχόμενος θερμά χειροκροτήματα από τη «γαλάζια» πτέρυγα.

Από πλευράς του ο Κώστας Σκρέκας υποστήριξε ότι το αίτημα κτηνοτρόφου που μετέφερε στον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν νόμιμο και δίκαιο, απέφυγε όμως να αναφερθεί στην επίμαχη παρότρυνση να γίνει η διόρθωση της δήλωσής του «χεράτα».

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι δύο της τελευταίας δικογραφίας, με τον Χαράλαμπο Αθανασίου να στέκεται στο σύννομο της παρέμβασής του στην τότε διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλώνοντας μάλιστα ότι “θα το ξανακάνω”, διότι οι αγρότες δεν είναι εξοικειωμένοι με τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ενώ ο Τάσος Χατζηβασιλείου τόνισε από το βήμα της Βουλής ότι «Δε χρειαζόμαστε άλλες δολοφονίες χαρακτήρων».