Τους έβλεπα, για χρόνια, στα αεροδρόμια, με μια βαλιτσούλα κι ένα σακίδιο στην πλάτη να περιμένουν στην «ουρά» για το τσεκ ιν ή με τη χειραποσκευή τους να πηγαίνουν κατευθείαν στον έλεγχο. Ακόμη κι αυτοί που ταξίδευαν με μικρά παιδιά. Πάντα αναρωτιόμουν: «πώς τα καταφέρνουν; Τη βαλίτσα του Σπορτ Μπίλι έχουν όλοι τους;».

Μετά, τους παρακολουθούσα στην παραλία. Μία πετσέτα απλωμένη στην ξαπλώστρα, ένα αντηλιακό κι ένα βιβλίο. Ούτε μια τσάντα κουβαλούν μαζί τους… Και τα παιδιά, για ώρες μέσα στη θάλασσα ή έξω στην παραλία, να παίζουν αθόρυβα και διακριτικά.

Όλα τα παραπάνω, οι «ξένοι».

Εμείς, όταν ξεκινάμε για διακοπές, αφήνουμε πίσω μόνο τον… βραστήρα και το ποδομασάζ! Όλο το υπόλοιπο σπίτι το… φορτώνουμε στ’ αυτοκίνητο ή στις βαλίτσες! Και δεν παίρνουμε τίποτα περιττό μαζί μας, αφού όλα χρειάζονται! Και η τοστιέρα και το πιστολάκι για τα μαλλιά και η αντικουνουπική συσκευή και τα σεντόνια, τα μαξιλάρια, οι πετσέτες…

Για το πώς… αριβάρουμε παραλία, δεν το συζητώ… Για να εγκατασταθεί η οικογένεια στις ξαπλώστρες και τι δεν στρώνει η έρμη η μάνα… «Μία πετσέτα να ξαπλώσουμε, μία πετσέτα να σκουπιστούμε μετά τη βουτιά και μία εφεδρική για… μαξιλάρι, γιατί άνθρωποι είμαστε, μην ξεμείνουμε από πετσέτες»… Χώρια τα αντηλιακά για το σώμα, τα αντηλιακά για το πρόσωπο, τα λαδάκια για το μαύρισμα, τα αντιισταμινικά, τα κουβαδάκια, οι ρακέτες και οι μπάλες για το παιχνίδι, τα σνα και τα φρούτα για τη… λιγούρα. Κι αν κουράζεσαι μόνο που σκέφτεσαι τη διαδικασία, που να πρέπει να τα μαζέψεις κιόλας, όλα αυτά…

Για να μην μιλήσουμε για ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, αφρόλουτρα και σαμπουάν, αποσμητικά και κολόνιες…

Σε βλέπουν οι γείτονες να ξεκινάς για παραλία και νομίζουν πως πας μετανάστης στη Γερμανία!

Σίγουρα παίζει ρόλο το που θα μείνεις στις διακοπές (και κάποιες δυσάρεστες εμπειρίες σε ωθούν να προνοήσεις για τα πάντα) και το πόσα χρήματα υπολογίζεις να ξοδέψεις, ωστόσο νομίζω πως πρέπει να αρχίσουμε να απλουστεύουμε τη ζωή μας.

Γενικότερα και ειδικότερα στις διακοπές, που -υποτίθεται- πρέπει να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε.

Γι’ αυτό πρέπει σιγά-σιγά να δοκιμάζουμε τη λογική της αφαίρεσης… Να αφήνουμε πίσω ό,τι δεν χρειαζόμαστε πραγματικά και να βρίσκουμε την απόλαυση και την ξεκούραση στην απλότητα και την ουσία των πραγμάτων.

Με μία πετσέτα και δυο ζευγάρια παπούτσια λιγότερα, χωρίς το μπλέντερ και την ισιωτική το ίδιο όμορφα θα περάσουμε, αρκεί να υπάρχει καλή διάθεση και συνεννόηση!

«Ουκ εν τω πολλώ το ευ» κυρίως στις διακοπές!